Lynn is in cochabamba

Woensdag 25 februari

Eindelijk is de dag aangebroken dat we vertrekken. Waar is de’n tijd dat we zeiden, over 5 maand zijn we weg! Nu was het zo ver. ’s Morgens vroeg , met z’n allen op de trein naar Antwerpen centraal. Het afscheid was zwaar. Moeilijker dan ik had verwacht. Misschien besefte ik nu maar echt dat we weg waren, en wel voor 3 maand!

Eens op de trein gezeten, kwam de rust terug.

Op naar schiphol! Blijkbaar was er daar een vliegtuig neergestort toen wij eraan kwamen. Niets van gemerkt, niets van gezien. Het eerste bezoekje aan de burger king was een feit!

Op naar het vliegtuig richting Miami. Een enorm lange vlucht! Dus waren we blij dat we aangekomen waren in Miami. Dat bleek minder leuk dan verwacht. Lang wachten om binnen te mogen, ‘saaie’ luchthaven. Kortom de tijd ging maar traag vooruit! Het was ook enorm vreemd. Want voor ons was het al een stuk in de nacht, terwijl het daar nog maar avond net was.

Om 23u plaatselijke tijd, eindelijk het vliegtuig op. Nog een kleine 7 uur vliegen richting La Paz.

Donderdag 26 februari ’09

Aangekomen in La Paz. De vlucht viel nog mee , we kregen een dekentje en hebben wat kunnen slapen. Onderweg zagen we een prachtige zonsopgang tussen de wolken.

We zijn in La Paz. Nog een hele papierbundel in te vullen. Wat een werkje! Gelukkig was onze bagage al goed aangekomen en zagen we die al liggen. Verder de luchthaven in en ons ticket bestellen voor CBBA. Weer een hele poos wachten. Bovendien hadden we enorm veel last van de hoogte. Het ademen ging moeilijk, we hadden hoofdpijn en voelden ons niet zo goed. Tweede bezoek aan de burger king was ook een feit!

Daar hebben we dan ook 2 mensen leren kennen van CBBA, die ons effe hebben geholpen met onze reispas. Blijkbaar hebben ze het ons toch gelapt en maar 30 dagen gegeven! Djuh toch!! Moeten we na een maand nog effe terug, om nog extra dagen te vragen.

Maar ja, op het vliegtuig naar CBBA, wat een rit. Lynn niet veel van gemerkt want die lag terug te knorren. Wat een weertje toen we aankwamen! Mmmmm zonnetje.

Er riep algauw iemand onze naam. Bleek Rianne te zijn. Al onze bagage was terecht en we konden vertrekken. Wel hadden we pech, bleek dat het appartement dat we oorspronkelijk in zouden gaan logeren, niet gereserveerd was. Terwijl we dat wel zo hadden afgesproken. Gelukkig heeft Anna ( een Hollandse dame die hier ook werkt ) voor een prachtig appartement gezorgd. We kwamen aan en konden ons niet meer wensen! Het staat achteraan zogezegd in de tuin van Yolande. Een groot appartement, 3 slaapkamers, keuken, tv , 2 badkamers. Wat moeten we ons meer wensen? En bovendien hebben we nu ook iemand waaraan we alles zo wat kunnen vragen. In ons beste Spaans natuurlijk. Als we de straat uitgaan komen we op een pleintje, eigenlijk een klein parkje. En aan de overkant is een internetcafé. In de namiddag is Rianne ( de vrouw waarvoor we werken in het schooltje ) nog met ons naar een grote supermarkt geweest. We hebben al wat inkopen kunnen doen. Heuse job al ! ’s avonds onze eerste maaltijd hier. Een beetje mislukt. Het plan was macaroni te maken. Maar de saus werd wat brokkelig. Ach, het was gezellig, lachend en plezant. Niet superlekker, maar eetbaar. En de eerste 2 aangebrande pannen, hadden we ook! Ach, de afwas hebben we laten staan. We kropen nog wat in de zetel en nadien in ons bed. Ik slaap met Sarah op een kamer. We hebben die ene matras naar de andere kamer gesleept. Die 3^e slaapkamer was nogal eng en verder van de anderen. Ons bedje in & slapen maar.

Volgende keer meer!

veel vermoeide maar warme groetjes

Lynn