Normaal gezien de start van onze echte stage. Alleen verliep dit minder snel als verwacht. ’s Morgens werden we nog niet verwacht op het schooltje in Sacaba. Rianne vond het belangrijker dat we onze gsm activeerden. We gingen dus naar het hoofdkantoor van Tigo, op hoop van zegen dat het wel zou werken deze keer. Weer slecht nieuws, ofwel nieuwe gsm ofwel nieuwe chip kopen. Maar op de chip die we al hadden, stond al heel wat geld. Hop dan maar verder in ’t stad. We kwamen een grote cinema tegen, dus daar waren misschien winkels. En hopla een gsmwinkel, een koopje gedaan. Nieuwe gsm met chip. Alleszins dat dachten we toch. Nog wat de stad verkent, eerste kraampjes afgeschuimd uiteraard.
Eens thuis gekomen, weer een heel gsm-gesukkel. De chips zijn nu geactiveerd, maar met de ene kunnen we geen berichten sturen naar België en de andere komen blijkbaar niet aan. Wat een pech!
In de namiddag werden we verwacht op Salomon Klein; dat is het weeshuis waarin we in de namiddag gaan helpen van 15u – 18u. ( Behalve op vrijdag, dan hebben we een middagje vrij gekregen. Heel leuk, kunnen we tripjes maken van een weekendje in de buurt. Of er uiteraard de tijd voor vrij maken om even op internet te komen. Misschien wordt dat wel onze vaste dag, dat we in de week eens contact kunnen hebben.) We werden voorgesteld aan de mama’s, zo worden de vrouwen genoemd die daar werken met de kinderen. We kregen een rondleiding en de afspraken werden gemaakt. Eindelijk weten wat te doen, fieuw ! We moeten ons verdelen over zaal 1 , 2 en 3. 3 verschillende leeftijden. Ik sta in zaal 3. Dat zijn de oudsten van de 3, dit wil zeggen dat ze ongeveer een 2 à 3 jaar zijn. Na de rondleiding mochten we thuis nog wat bekomen. We maakten overheerlijke pizza’s ! ( Inderdaad, we verwennen onszelf wel al eens J ) & vroeg ons bed in.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten