zaterdag 28 februari

Zaterdag 28 februari

Wat een dag! ’s Morgens trokken we naar de grote supermarkt. Te voet natuurlijk , zo sportief als we zijn. We vertrouwden op ons goed gevoel om de weg te vinden en ja hoor, vlotjes gevonden. De supermarkt ligt in een klein koopcentrum. Dus gingen we daar eerst op zoek naar een winkel waar we onze simkaart konden activeren. Vanalles gehoord, chip kapot , gsm kapot, alle ja, we kwamen bij een winkel die dan vanalles geregeld heeft. Blijkt dat we een soort programma op onze gsm moeten zetten zodat hij de kaart kan accepteren. Dat kunnen we pas maandag doen. Het kan zijn dat ik gewoon een nieuwe gsm koop, voor 10€ heb je hier al een en dat weet ik ineens zeker dat het werkt. De winkel in, op ons gemak ons boodschappen doen. Natuurlijk wel wat gesukkel om alles te vinden. Rugzakje vullen en terug op weg. In het zonnetje natuurlijk !

Thuis aangekomen stond Yolanda uiteraard ons weer op te wachten en kregen we weer een hele Spaanse les over ons hoofd. Redelijk vermoeiend hoor, steeds praten in het Spaans als het nog niet zo goed lukt. Maar ik moet zeggen, het vlot redelijk goed en we doen ons best!

Beetje later, maken we ons klaar. Want in de stad is het carnaval. Iets dat we natuurlijk niet kunnen missen. Yolanda nam ons mee naar de stad. We kregen al zo’n poncho, we dachten voor wat is dat nu nodig. Maar algauw hadden we dat door. De straten vol met mensen, vol waterballonnen en spuitbussen met schuim, waterpistolen overal! Het was een carnavalslachtveld. Uiteraard lagen wij plat van het lachen en maar lopen en roepen. Want zo’n waterballonnen waren geen zachte dingen. Bovendien werden ze gevuld met water uit de rivier dus de nodige stank was ook aanwezig. Langs alle kanten werden we bekogeld en liefst zoveel mogelijk in het gezicht. Oh jee! Yolanda bezorgde ons een plaatsje ergens in een tent. Tussen de planten waardoor de mensen al boos waren, maar eerlijk gezegd waren de planten al kapot getrapt. Ach ja, we hadden een plaatsje en konden de stoet goed zien. Héél veel kleuren, dansende meisjes en grote maskers. Een leuke dans en heel wat sfeer. Leuk om te zien, maar na een uurtje hadden we het wel gezien. Het zijn mooie pakjes enzo maar de meisjes hadden steeds ongeveer hetzelfde aan, enkel andere kleuren. Ze deden ook steeds hetzelfde, shaken met hun poep. En wat ze zeggen dat de mensen hier klein zijn, daar konden we in de stoet niet veel van merken. We besloten terug te gaan. Weer door de massa, weer de pijn en het bekogelen ondergaan. We probeerden eerst gewoon te wandelen en doen alsof het ons niet deed, dat hielp niet. Dan hebben we het maar op een lopen gezet. Met onze poncho aan, op de baan. Gelukkig was er een zalig zonnetje! Dan de weg terug naar huis zoeken, een minder gemakkelijk klusje. Altijd maar rechtdoor zei Yolanda. Maar ja, welke rechtdoor. We hebben heel wat straten gezien die we voordien nog niet kenden. Maar uiteindelijk na lang wandelen hebben we het toch gevonden. Hoera !

’s avonds zijn we naar het internationaal huis geweest. Daar zitten verschillende Hollandse meisjes. Ze zijn hier ook om te werken of voor stage. Dus namen ze ons mee uit eten. We gingen lekkere pizza eten. We moesten voor ons 3 100 bolivianos betalen, dat is iets meer dan 10 euro. Voor véél pizza en een halve liter drinken per man. Ongelofelijk! Maar zeker en vast lekker. Het was ook leuk om eens Nederlands te kunnen praten tegen anderen. Een gezellig avondje. We namen de taxi terug naar ons huisje en maakten het hier wat gezellig.

We weten nu ook ons adres :

Lynn Gistelinck

Parque Demetrio Canelas

Acera sud calle Andres Bello n° 1464

Cochabamba

Bolivia

Normaal gezien zou dit moeten werken en dus de post moeten aankomen. Natuurlijk worden er verschillende dingen achtergehouden onderweg. Zeker pakjes. Er moet opstaan wat er inzit of ze doen het open. Maar natuurlijk als er chocolade opstaat gaan ze het zeker opendoen.

Maar we hopen toch op eens een kaartje of briefje J .

We denken dat we morgen starten met werken, maar daarover moeten we nog meer informatie krijgen. Dan krijgen we wel te horen wat ons te wachten staat !

Het volgende horen jullie dan wel.

Ik probeer ook al enkele foto’s erop te zetten.

Hasta luego!